Schandalig, mopperde grensrechter Dick Buitink. Hij wenste na de wanprestatie in de eerste helft niet zitting te nemen in de kleedkamer en keek nors voor zich uit. 'Let maar op: het wordt 3-0 of meer'', voorspelde hij. Gelukkig voor Veensche Boys kwam men in de rust ook tot het besef dat er veel beter gespeeld kon worden. In de tweede helft lieten de Blauwe Helden pas zien waartoe ze in staat zijn. Pressievoetbal en een solide opbouw. Dat leidde in de derde minuut van de tweede helft tot de 2-1 voor Veensche Boys door Wesley Lans, de allereerste van hem in het blauwe shirt. Hoofd Technische Zaken André van de Beek had het voor de wedstrijd al voorspeld dat het de middag van Lans zou worden. Bij aanvang van de eerste helft kreeg Wesley al een paar dotten van kansen. Als hij die gewoon heel beheerst met een lob over de keeper had gewerkt, zoals zijn eerste doelpunt in de tweede helft, dan was er geen vuiltje aan de lucht geweest. Ook Mark Koelewijn had een grote kans om de bal in te koppen maar hij schampte er met zijn hoofd langs waarna de bal langszij ging. Verder kon Dirkjan Beeftink de bal panklaar in de goal schieten, maar de bal ging door zijn benen. Diezelfde Dirkjan scoorde in de tweede helft de tweede goal met een simpel rolletje langs de toen zeer zwakke verdediging van Dronten. Tussendoor had trainer Eddy Kraaij een tactische wissel gedaan: toen hij merkte dat de winstkansen stegen, zette hij de onverschrokken Geert van Dunschoten in en haalde een verdediger eruit (de uitstekend spelende Danny de Graaf). Zodoende acteerde Veensche Boys met maar liefst vijf voorhoedespelers. Deze tactiek was overigens ook bedoeld om de posities anders te zetten. Erik Doppenberg schoof op naar rechts en Harm-Geert Bakker leek zich beter in zijn vel te voelen op zijn nieuwe plek in het midden. Eddy Kraaij noemde Bakker persoonlijk de beste speler van de tweede helft. Wat er toch misging in de achterhoede is slechts gokken. Keeper Jaap de Feyter speelde in op Arjen Ruitenbeek, die de bal knullig verspeelde aan de alerte Edwin Beffers. Deze kon vrij doorlopen richting goal. Waar iedereen dacht aan een voorzet besloot Beffers de bal onder de kansloze de Feyter door te schuiven: 1-0. Ook Paulo Meindershagen kreeg veel te veel ruimte om uit te halen voor de 2-0. Een goede les voor de volgende week wanneer Apeldoorn op bezoek komt. Apeldoorn bezet tot dusver de laagste regionen, maar het wordt zeker niet onderschat gezien de ervaringen van vorig jaar.

Rutger IJmker, Bas de Raat , Fabien Omanette, Patrick Posthuma, Wesley de Klein (78’Koen Klaasse Bos), Dirk Rijkeboer, Edwin Beffers, Paulo Meijndershagen (71’Marco van Buuren), Jeremy de Graaf, Pim Herrewijn, Dave Nijenhuis (64’Rudy Spaan).
Jaap de Feyter, Danny de Graaf (71’Geert van Dunschoten), Erik Doppenberg, Jeroen Vreekamp, Arjen Ruitenbeek, Friso Doornhof, Harm Geert Bakker, Ferdi van de Pol (50’Martijn Kneefel) , Wesley Lans, Mark Koelewijn, Dirk Jan Beeftink.
Na 19 minuten leek Veensche Boys op voorsprong te komen. Na een discutabele vrije trap vanaf links mocht Mark Koelewijn in volkomen vrije positie bij de tweede paal inkoppen. Hij liet de bal echter van zijn hoofd schampen, waardoor deze naast de goal verdween.
In het laatste kwartier van de eerste helft ontplofte de wedstrijd. De ene kans volgde de andere op voor beide ploegen. Veensche Boys opende het kansenfestival met een goede actie van Mark Koelewijn op rechts die de bal hard voorgaf. Deze leek gemakkelijk te worden binnengetikt, maar de Veensche spits kreeg er slecht een punt van zijn schoen tegenaan waardoor de bal voorlangs hobbelde.
Kort daarop verzuimde Jeremy de Graaf een 3 tegen 1 situatie positioneel goed uit te spelen. In plaats van of zelf te schieten of goed af te spelen leverde hij de bal rechtstreeks in bij de enige verdediger waardoor een grote kans verloren ging. Kort daarop nam dezelfde de Graaf een diepe bal van Edwin Beffers in één keer op de schoen, maar kon er net te weinig richting aan geven.
Dirk Rijkeboer besloot het daarna eens van grote afstand te proberen en bijna met succes: van zo’n 30 meter poeierde hij de bal in de bovenhoek, maar keeper de Feyter wist er nog net zijn vingers tegenaan te krijgen. De aansluitende corner werd kort genomen op Paulo Meijndershagen die laag inschoot. Bij de tweede paal wist Jeremy de Graaf de bal van richting te veranderen. Helaas ging deze via binnenkant paal in de handen van de Feyter. In de directe tegenaanval haalde Ferdi van de Pol uit van zo’16 meter. Deze scheerde vlak over de lat heen.
Toch viel er voor de rust nog een doelpunt en wel voor asv Dronten. Jeremy de Graaf werd op links aangespeeld en kapte zich vrij. Een prima breedtepassje volgde op de inlopende Paulo Meijndershagen die de bal snoeihard in de bovenhoek schoot, een prachtige goal: 2-0.
Dan denk je dat asv Dronten weer wakker wordt en zich gaat terugknokken in de wedstrijd. Niets is echter minder waar. Veensche Boys ging steeds meer aandringen en het wachten was op de gelijkmaker. Het was aan Rutger IJmker te danken dat die er in de 56e minuut nog niet kwam. Hij riskeerde lijf en leden door zich voor de instormende Wesley Lans te gooien.
Asv Dronten was op dat moment rijp voor de sloop. Blijkbaar was Veensche Boys toch blij met het punt, want in plaats van door te drukken naar een verdiende overwinning besloot men gas terug te nemen waardoor asv Dronten kon ontsnappen. Normaal gesproken probeer ik toch nog wat positieve punten te ontdekken, maar wat de ploeg in de tweede helft liet zien was ronduit beschamend. Alleen vlak voor tijd kreeg de ingevallen Rudy Spaan nog twee mogelijkheden. Zijn achterwaartse kopbal en een lage schuiver misten echter doel.


